changes- next exit.

Co ja sobie myślałam? ze dadza mi błogosławieństwo na droge? - dali... bez większego przekonywania...
lece... na 8 lutego mam bilet z Balic...
torby juz spakowane...

zaczynam nowy rozdzial w zyciu. Jak sie z tym czuje? wspaniale.
wiem, ze moge zaczac cos, nie martwiac sie juz o nic. nie mam szkoly- choc perspektywa tego jest troche przerazajaca bo hmm.. jakos moje nazwisko zawsze kojarzylo sie wszystkim z poukladana rodzina, pelna ambicji a tutaj trafila sie taka jedna,ktora studiowala 3 lata i nic nie ma. CZemu? za wiele chyba oczekiwalam, popadlam w bledne kolo z ktorego nie umialam wybrnac. CZas na zmiany...

Moze i jestem za bardzo ufna w tym przypadku...moze...ale nie chce myslec. Jestem szczesliwa i wierze... gdy oniose porazke, bede zdana tylko na siebie ale hmm.. nie ryzykuje- nie trace.
a moze to juz jest ten ostatni raz kiedy mialam do czynienia z pechem w swoim zyciu? nie wiem...

Co zrobie? jaki plan?
1. dam szczescie temu, ktory chce dac szczescie mi.
2. znajde prace.
3. schudne-znow... 7 kg. tak znow.bo sie troche zaniedbalam...
4. bede rozmawiala, duzo...
5.  usmiech na twarzy to podstawa.
6. zero krzyku.

to dobry plan... wydaje mi sie ze dobry...
przeciez...chce tylko byc szczesliwa...

3.